Jeśli śledzicie naszego Facebooka, lub stronę internetową to nie umknęła na pewno waszej uwadze ciekawa promocja. Do końca maja oferujemy zestawy win 11+1 gratis z darmową wysyłką. Dotyczy to oczywiście trzech wybranych przez nas produktów, czyli białego musującego Bach Cava Semi Seco, różowego wytrawnego Vina Esmeralda Rose, oraz czerwonego wytrawnego Chunky Red Zinfandel.

My skupimy się dzisiaj na „hiszpańskim szampanie”, czyli białym musującym Bach Cava Semi Seco, a w zasadzie na historii jak Hiszpanie zaczęli wytwarzać swoje „szampany”.

Cava to hiszpańskie wino musujące wytwarzane metodą szampańską, a dzięki przystępnej cenie i wyśmienitemu smakowi, jest doskonałą alternatywą zarówno dla drogiego, francuskiego szampana jak i zwyczajnych win musujących.

Nazwa pochodzi od katalońskiego słowa oznaczającego piwnicę, w której się je przechowuje. Użycie nazwy nie jest zastrzeżone dla konkretnego regionu, jednak cava pochodzi i jest w 95% produkowana w Katalonii, w lekko pagórkowatym regionie Penedés w okolicach Barcelony. Bach Cava Semi Seco to właśnie katalońska forma szampana - białe musujące wino produkowane klasyczną metodą, zapożyczoną z okolic francuskiego Reims.

Historia powstania pierwszego hiszpańskiego wina musującego wytwarzanego metodą szampańską sięga drugiej połowy XIX wieku i związana jest z postacią inżyniera nauk chemiczno-fizycznych Politechniki Madryckiej Luisa Justo Villanuevy. Podczas sprawowania swojej profesury w Instytucie Rolnictwa Katalońskiego bronił w naukowy sposób metody szampańskiej i jego zwieńczona sukcesem próba trafiła na wyjątkowo podatny grunt w Katalonii .

W kolejnych latach winiarze z okolic Barcelony próbowali wprowadzić na krajowy rynek swoje wina wytwarzane z zastosowaniem méthode traditionnelle. Pierwszym, któremu się udało był Josep Raventós Fatjó - jeden ze słuchaczy występu w Instytucie. W 1878 roku powstał pierwszy rocznik prawdziwej cavy wytworzonej przy zastosowaniu procesu drugiej fermentacji w butelce. W 1879 roku do obiegu w Barcelonie trafiły pierwsze skrzynki wina musującego z etykietą producenta Codorníu .

Spadkobierca winiarskiej tradycji rodu Codorníu-Raventós, Manuel syn Josepa kontynuował dzieło ojca zgłębiając empiryczne tajniki wytwarzania szampana we Francji. Zarówno ojciec jak i syn byli w siedmioosobowej grupie winemakerów ogarniętych obsesją przeszczepienia metody szampańskiej na kataloński. Wszyscy ci zapaleńcy pochodzili z okolic Sant Sadurní d`Anoia niedaleko Barcelony i nazywano ich "Siedmioma mędrcami greckimi z Sant Sadurní d`Anoia".

W 1911 roku sprzedaż butelek cavy w Hiszpanii po raz pierwszy wyniosła więcej niż import win musujących. W latach pięćdziesiątych XX wieku do konsumentów na całym świecie trafiło 5 milionów butelek hiszpańskiego szampana (na etykietach widniały wówczas jeszcze określenia Champán lub Xampany), w sześćdziesiatych - 40 milionów, a obecnie nawet powyżej 225 mln rocznie.

W połowie XX wieku europejskie rynki, szczególnie brytyjski, zalewały setki tysięcy butelek z etykietami Spanish Champagne. Producenci z Szampanii nie byli zadowoleni z takiej sytuacji i po kilku rozprawach sądowych wywalczyli, że od 1960 roku prawo brytyjskie zezwalało na sprzedaż na swoim rynku produktów pod nazwą szampan jedynie w przypadku tych pochodzących z apelacji Champagne (AOC). Sześć lat później Hiszpania ratyfikowała Traktat Lizboński, co ostatecznie zmusiło hiszpańskich producentów do używania rodzimej nazwy musującego wina wytwarzanego metodą tradycyjną.

A jakie są różnice pomiędzy cavą i szampanem?

Podstawową i oczywistą różnicą są oczywiście miejsca geograficzne w których są wytwarzane. O ile we Francji ogranicza się to do jednego regionu - Szampanii, o tyle w przypadku cavy sytuacja jest nieco inna, bo oprócz Katalonii produkowana jest również w odległych regionach Hiszpanii takich jak Wspólnota Walencji, Aragonia, Nawarra, Rioja, Kraj Basków, Kastylia i León czy nawet odległa Estremadura.

Śródziemnomorskie położenie Katalonii i Walencji, czyli co za tym idzie cieplejszy klimat niż w chłodnej Szampanii sprawiają, że proces winifikacji trunków powstających po obydwu stronach Pirenejów jest inny. Grona winorośli zbierane we Francji nie mają wystarczającego czasu by odpowiednio dojrzeć i tym samym zgromadzić odpowiednią ilość cukrów niezbędnych do podwójnej fermentacji win. Dlatego też konieczne jest wspomaganie tego procesu poprzez dodanie cukrów. Natomiast w Katalonii słońce rozpieszcza winogrona wystarczająco na tyle by ich zbiory mogły rozpocząć się nawet w sierpniu.

Duże znaczenie mają odmiany winorośli, których grona używane są w procesie fermentacji win. Podstawę francuskiego szampana stanowią wina na bazie szczepów pinot noir, chardonnay i pinot meuniere, odmiany czerwonych winogron. Aby szampan zachował złocisty kolor konieczne jest szybkie i nieinwazyjne wyciskanie soku z takich gron, tak by uniknąć zabarwienia moszczu poprzez długi kontakt z ich skórkami. Wyjątek stanowią szampany jednoodmianowe z białego chardonnay określane mianem "blanc de blancs".

Powstała w 1986 roku apelacja D.O. Cava daje dużą swobodę w doborze szczepów używanych przy produkcji cavy. Dopuszczalne jest użycie szampańskich szczepów pinot noir i chardonnay, a także malvasía, garnacha (grenache), trepat i monastrell. Każdy winoman kojarzy jednak cavę z akronimem MPX: macabeo, parellada i xarel·lo. Pierwszy z tych szczepów odpowiada za kwasowość i delikatną słodycz wina, drugi za jego subtelność i rześkość, trzeci natomiast za jego aksamitne ciało i strukturę.

I jeszcze jedna ciekawostka na koniec. Aby hiszpańskie wino musujące mogło posiadać na etykiecie określenie "cava" musi dojrzewać w butelce przez okres minimum 9 miesięcy. "Licencjonowany" szampan musi przeleżeć w butelce nieco dłużej - przynajmniej 15 miesięcy.